Seni çok özledim gökyüzündeki güneşe yaren olan sevgilim.Bu gün senin için,gurbette olan yüreğimle seslenmek istiyorum;ulaşmak sensizliğe.İnan ki bu gurbet ellerde senden başkasını göremiyorum;köreldi gözlerim.Buralar sıcacık,yanar kavrulur bedenler...Ama ben inan ki kışlık giysilerimi üstümden çıkarmıyorum;çok üşüyorum.Donduruyor yüreğimi,sen olmayınca. Bana hep deli diyorlar,biliyor musun ?Belki de haklılar be sürme gözlü,gül kokulum.Sensiz geçen günlerim,acıtıyor ruhumu.Hiç yaşamadım sensiz bu bedenı,yoktu çünkü sol yanım.Eksikliğini her soluk alışımda hissettim.Ellerde yaban oldum.Kırdılar,yıprattılar ve sonunda hasret ile tükendi çok sevdiğin adam.

Hiç haber gelmez oldu senden gökyüzünde kanat çırpan sevgilim.Beni unutmuşsun dediler.İnanmadım tabii ki! Yapmaz öyle bir şey nazlı yarim.Yeminlerimiz var kara toprağa,bırakmaz!.Bu gurbet ellerde her zorluğa göğüs gerdim,ama duman kokan hasretine dayanamam,sana verdiğim sözü tutamam ipek saçlım.Yalan de, haber sal meleklere,gelsinler dumanla örtülen bedenime.Mırıldasınlar kulaklarıma,yüreğinden dökülen kudreti.

Kim bilir ki her adım atışımda,sen olmadan yüreğimınde depremler olduğunu,her yanımın titrediğini.Sussuz kaldı damarlarım yokluğunda ,kurudu kokuşan canım.Ah geceler,senle geçen sensiz karanlığım.Pencerem hep açık,gelirsin diye bekliyorum.Bazen olur hiç uyumam sabahlara kadar;umudum kırılmadan.İlk gün nasıl bir bekleyiş heyecanı varsa,yemin ederim son anıma kadarda hep öyle olacak cennet kokulum.Bana, seninle geçen yıllarımda mutluluğu nasıl verdiysen,sensiz yaşamayıda öğrettin geçen asırlarda.He birde o parmaklarının arasında süzülen kara saçlarım,artık kar beyazı oldu.Neden sorma sakına,yaşsız kaldı gözlerim,sahipsizce soldu saçlarım.

Her sevginin bir ayrılığı,her hasretin bir sonu var;öğrendim.İki sene sonra bu özlem bitecek ve sana kavuşacam kır esen yarenim.İçimde zerre kadar bir korku yok altına gömüleceğim toprakta.Seninle poyraz olup eseceğim,gökyüzündeki ruhuna can olacak içimde biriktirdiğim hasretim.Özledim,bitmek bilmez dünyada geçen günlerim.Hep senin için bitip tükenmeyen kelimelerim.gözlerimden dökülür,kırışır yaprakta sana olan yazılar, kırlangıç gibi süzülen sevdiceğim.Sabah oldu,sen gelmedin bak yine.Örümcek ağı ile doluşmuş duvara bir çizik daha çizdim.Her çizgi mutluluğum...Sana kavuşacağım diye, gökten yüreğime akan yağmurum.

Melih Akar