Mutluluk girdabında yollar hep çıkmaz sokak. Verilen adresler farklı, yollar engebeli, yolcu şaşkın ,üzgün ve kızgın. Menzile ulaştıracak araçta da sorunlar çok. Zira bazen yolda kalıyor. Bazen irili ufaklı kazalar geçiriyor. Hedefdeki nokta tek ama, ya güzargahlar değişmiş yada araçlar. Belirlenen o noktaya ulaşılamıyor. İnsanoğlunun aslı adem yani yokluk , yani hiçlik, bir zerre kadar bile olmayan bu insancıklar, neden var olduklarını ispata kalkışırlar sürekli. Küçücük dünyalarına büyük büyük duygularını sığdırma çabaları nedendir. Yalnızlığa niye razı olmak istemezler. Oysa daha dünyaya gözlerini açtıkları o ilk günden beri, tek başına olduklarını bildikleri halde. Ey insaoğlu! artık aklını ve idrakini iyice doldur bu gerçek fikirle. Kendine yalnızlığını paylaşacak birini asla arama.çünkü hiç kimse senin yalnızlığına ortak olamaz. Ne anne , ne baba, ne eş ve nede çocuklar... Sen hep kendinlesin. Aslında senin en kadim dostun yine sensiz. Senin yalnızlığını senin nefesinden başka hiç kimse anlayamaz.
