Yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla. Yaşlanmak hoş değil öyle duvarlara baka, baka. Bir dost göz arayışıyla. Saat tıkırtısıyla… Korkmam, geçinip gideriz biz mutlulukla. Ama; ‘’Günün aydın, akşamın iyi olsun'’ diyen biri olmalı. Bir telefon sesi çalmalı ara sıra da olsa kulağımda. Yoksa, zor değil, hiç zor değil, demli çayı bardakta karıştırıp, bir başına yudumlamak doyasıya. Ama; ‘’ Çaya kaç şeker alırsın ? ‘’ Diye bir ses sormalı ya ara sıra…
