YARATIM HAZZI (YONTUCU ) Başlangıç kanatların havalanışı gibiydi, yükseliyor yükseliyordu. Doruklara ulaşıyor sonra baş dönmesiyle süzülerek daireler çiziyordu. Gerilmiş tellerde kaydıkça, ezgisinde hazzın çoğalan esintiyle, taşkınlaşıyor, parçalanıyor, dağılıyordu. Bitmek korkusu böyle bir genişlikte kaybolup sonlanıp ölmekti. Oburluk, doymuşluk ve noktalanmanın korkusuydu. Her şey yontucunun avuçlarında genişliyor, şekilleniyordu. Sesler yankılanıyor, her bir notası tekrar ürpertilerle tene düşüyordu. Soluklarda patlayan anlar vardı. Dokunuşlar, okşayışlar, batıp gömülüşler, dilenciymişçesine yakarışlar. O geriliş anında her şey birbirine çarpıyordu. Sonsuz gürleyişlerde ışıklar saçılıyor kıvılcımlar çakıyordu. Ateş içinde titriyor, keskinleşiyor, uğultularla her bir parçası uçuşuyordu. Dokunuşlarda yavaş yavaş soğuyup sakinleşiyordu. Her şeyin yaratıcısı yontucuydu. Ölümü ve dirilişi o yönetiyordu. Odanın titrek ışığında Cennetten çekip çıkarılmış Kimsesiz bedenler kalıyordu. 1999 Kasım Papirüs Sayı 33 Ceylan Koryürek
