ne var biliyomusun?
aslında hiçbişey yok.aslında yitirilmişlik insanı daha da büyütüyor.daha fazla çığlıklarla dolu sessizliğe boğuyor.artık daha fazlasını istiyor insan. daha fazla görmek, daha fazla duymak, daha fazla hissizleşmek istiyor.cennette günah işlemek, küfür etmek istiyor belkide o saf güzellikte...

var mı diyorum daha fazlası?
sarhoş olsan herbi zerren hemen ayılıyor.
uyusan kabusların daha da çoğalıyor gözbebeklerinde.
deli gibi çikolata yesen, miden isyan ediyor,siyah balgamlar boğazını yakıyor.
duş alsan vücudun oksijenle dolsun diye, nemli saçların yanık tenini yakıyor.

gitme sözü anlamını yitirdi bende.
aslında
gitme demeler daha fazla gitmeleri getiriyomuş. ne de komik dimi tekerleme gibi?

dilim yoruldu büküldü artık.
parmaklarıma yüklendim artık.
nasır tutsunlar yazmaktan.siyah lekeler oluşsun ben suya sabuna dokunuyum arındırıyım onları. sonra tekrar isyan etsinler tekrar kirlensinler,acısınlar.
ben tekrar yıkıyım temizlensinler.

ama artık ruhumu arındırmak istiyorum ben.
özgür bırakmak istiyorum. mis gibi kokular arasında.
hafızası olmayan pasifiğe DOĞRU, sıcak bi yerde yaşasın istiyorum.

ÇOK MU ŞEY İSTİYORUM BEN??????