Şimdi yumuyorum gözlerimi, önümde karanlık bir uçurum beliriyor, ellerimi karanlığa doğru uzatıyorum, ayaklarımdan başlayarak yukarıya doğru vücudumu saran bir ürpertiyle beliriyor hayalin. Göz göze geliyoruz bir süre, sonra sana seni ne kadar çok özlediğimden bahsediyorum biraz, hafiften bir tebessüm ediyorsun ve ellerimi avuçlarının içine alıp gözlerime beni ne kadar çok sevdiğini fısıldıyorsun, ellerim heyecanla titremeye başlıyor. O an kaderim de başrol oynadığını anlıyorum, alnının ortasından öpüp sana sımsıkı sarılıyorum, sen yokken yastığıma sen diye sarılışlarım gibi…