YAŞAM ÜZERİNE Yokluğun ile varlığının arasında bir ip cambazının hüneri vardır. her an boşluğa düşme korkusuyla yürürsün ipin üzerinde ama devam edersin korka korka alışırsın zamanla korkmazsın bilirsin artık o an geldiğinde düşeceksin zaten ipin üzerinden boşluğa bırakacaksın kendini sonsuz boşuğa bırakacaksın.işte o an anlayacaksın yaşamanın bir ip cambazının yaptığı iş kadar zor olduğunu. varlığınla başlar senin hikayen yokluğunla biter. birden ipin başında bulursun kendini anlayamassın nasıl geldiğini,geri dönüşünde yoktur geçeceksin ipin üzerinden; geçmeye zorlarlar seni, önceleri zorlanırsın alışamassın.. korkmassın çünkü korkmayı bilmessin, önceleri emekleyerek ilerlersin alışırsın zamanla yürümeye başlarsın. biraz zaman geçer koşmayı öğrenirsin,konuşmayıda öğrenirsin, hayat işte o zaman başlar senin için sorgularsın varlığını sorgularsın, sorular sorarsın sürekli anlamaya çalışırsın hayatı biraz zaman geçer anlamaya başlarsın hayatı ve geriye dönüp bakarsın yarılamışşındır yolu geriye dönüş umudun yoktur . anlamaya çalışırsın hayatı ve anlarsınki her şeyin bir anlamı var; çiçeğin, böceğin ağzımızdan çıkıp boşlukta asılı kalan cümlelerin, dalları eğen rüzgarın, doğan güneşin, düşen sonbahar yapraklarının, yağan yağmurun ,kıyıya duran dalganın bir anlamı olduğunu anlarsın ve keşfe çıkarsın hayatı bunu yaparkende düşmemeye çalışırsın ipten dikkat edersin korkmayı öğrenmişsindir artık korkarak atarsın adımlarını bilirsinki senin yaşamanında bir anlamı var . bazen koşaradımlarla ilerlersin bazende yavaşlarsın türlü maceralar yaşarsın nice hikayen olur kitaplara sözcüklere sığmayan nice mutlu anlar yaşarsın nicede kötü zamanların olur, öfkelenirsin zaman zaman varlığına isyan edersin ve tanrıyı keşfedip tanrıya kızarsın. an gelir geçer öfken tanrıya yalvarırsın af dilersin. ve aşkı keşfedersin işte bu noktada hayatı keşfedersin. ölüm aşkın gölgesinde bekler sen gitmessin aşkı keşfe çıkarsın bir bilinmeze doğru gidersin bazen cesur adımlar atarsın bazen kendini frenlersin beklersin çoğu zaman hep ufka bakar gözlerin uzaklara dalar gidersin kimi zaman güler yüzün ,çoğu zaman ağlarsın gidenin arkasından bir gün çıkar gelir diye beklersin gelmez. ama giden. düşmeden epey mesafe alırsın ip üzerinde acıyı, tatlıyı, sevinci, kederi, aşkı, hastalığı yaşarsın. yorulmuşşsundur artık zamanla hayatın ağırlığını kaldıramassın koşmayı unutursun; çabalarsın ama başaramassın artık yürümeye mahkum olursun. an gelir yürümeyide unutursun zamanla konuşmayıda unutursun ve anlarsın artık hayat sana verdiklerini geri almaya başlamıştır. emekleyerek çıktığın bu yolda varlığnı yokluğa teslim edersin, hayatın film şeridi gibi geçer gözünün önünden yaşadığın güzellikler çektiğin acılar aşkların, hayatına anlam kattıkların ve hayatına anlam katanlar gelir bir bir geçer gözünün önünden ve an gelir görmez olursun ve boşluğa bırakırsın kendini.... ve o zaman anlarsın varlığınla başlayan yaşamının yokluğunla sona erdiğini....
