Ey yar, yoksun!

öyle kızgınım ki yoksunluğuna, var olan hislerimin kuruyan bir arazi gibi çoraklaşmasına, yok oluşuna öyle çaresiz bırakıyorsun ki: anlatamam gaybda bıraktığın ahvalimi..

Ben neydim ki şimdi külüme can istiyorsun, ayağa kalkmam için.. Yaktığın yıktığın binayı nasıl eski dününe kavuşturabilirim, nasıl mağrur hâline dönüşürebilirim ki!

kolay mı sevgili,
ciğerlerim yanmışken narından,ayrılık kanser gibi tüketirken içimi, tâkat nasıl bulurum tekrar can bulmaya yarınımda..

BENİM TÜM İKLİMLERİM, UMUTLARIM GİBİ SOLDU ARTIK YÂR..
söyle azraile, " perişan ettim diye bir kulu.. "

Oysa zafer benim gülüşümdü,uzayan gecelerde senli her an için.. Sensiz geçen her maziyi bir bir sildiği, körpe bir yüreği içindeki yetim kırılgan çocukluktan soyutladığı için.

Hani " kanatların çıkacak sanki, neredeyse uçacaksın " diyen nefesine varıncaya kadar beni mutlu ettiğin için, zafer benimdi bende aşkı var edişin adına!..

İnanmadım hiç bir zaman..
Artık söylentiside yoktu Leyla’lığın.. Çok cabuk tüketilirken yürekler, sen geceleri yıldızlara seyir ettiğim, düşüncelerinde ıslandığım, yanaklarımda süzüldüğüm aşk oldun yâr..

Ben senin kırsalında gezinirdim hep sabah oluncaya, sana koşuncaya dek...

Söylesene, neden bu terk ediş.
Terk-i diyar yoktu hani.
Sözler tutulmak için verilir derdin, ahd-i bozmak bu kadar yakıştımı söylesene, beni sensiz koymak yakıştımı, söylesene sevgili, söyle susma ne olur sevgili!

Bak en son limanındayım,en son buluşacağımızı söylediğin noktadayım.
Hani buluşanlar sarılmaz mı birbirine, koklaşmasalarda bakmazlar mı gözlerinin içine..
Sarılmanıda beklemiyorum,
Gözlerime bakmasanda olur,
ellerimi tutmasanda,

ama ne olur kalkkk!!!

NE OLUR KALK YATTIĞIN YERDEN,
çıksana artık , bensiz soğuk topraklarda üşümüyor musun,
ÜŞÜYORUM AYAZINDA HALİMİ GÖRMÜYOR MUSUN SEVGİLİ,
KABRİNDE BENSİZ NASIL YATIYORSUN , NASIL BEN GELDİM DE " AŞKIM " DİYE BENİ BAĞRINA BASMIYORSUN, BU MUYDU AŞKIN YANLIZLIĞI, BU SANA BU BANA BU AŞKIMIZA YAKIŞTI MI SEVGİLİ!

BAK BEN GELDİM YÂR, KONUŞŞŞ!!...

03.01.2011
PAZARTESİ