Ağlamak ve gülmek bir ikilidir.tıpkı diğer ikililer gibi.ağlamak zayıflık,çaresizlik değildir.birinin ağladığınıgörsem hem üzülür hem sevnirim.ağladığımızda gülmenin kıymetini biliriz.belki ağlayan kişinin kalbi katılaşmamıştır,duygusu bitmemiştir.o anlık yaşadığı bir hüzündür sadece.sonra tekrar sevdsiği kişiyle hayata güler kahkaha atar.üzüldüğünde dökülen gözyaşları çok kıymetlidir.öfkelendiğinde saldiracağına,kızacağına ağlamak daha iyidir.ağlayan birini gördüğünde ona bin sözcük yerine hafif bir dokunuş,samimi birkaç söz yeterlidir.bu ona yapılacak en büyük destektir.anne ağladığında sende ağlarsın için burkulur,o gülünce sende gülersin.çünkü siz aynı kandan var olmuşsunuzdur.aileni üzen,arkadaşını üzen şey senide mutsuz eder.
Gülmek ve ağlamak evlerde,hastanelerde,sokakta her yardedir.ikiside insan hayatında hep vardır ve hep olacaklardır.bir insan ağlamalı bir okadarda gülmeli.doğum yapınca,doğum günümüzde sevinirim fakat biryerimiz acıyınca,b,r,n, kaybettiğimizde üzülürüz.kimimiz ağlarken kimimiz güleriz.her ikiside hayatımızda farklı rollere sahiptir.ama biri olmassaydı öbürünün kıymeti bilinmezdi.
Ağlamak ve gülmek ayrılmaz bir ikilidir.hayatın her alanında onlarla yaşarsın.onlar olmassa hayatın ne manası var?Ağlama olmasa hayatın acısını,gülme olmasa neşesini bilemezdik.
Onun için hem ağlamaihem gülme insan hayatında önemli bir yere sahiptir.