Bütün dereler, elbet bir gün denize,deniz ise okyanusla buluşur.Bütün özlemlerde bunun gibi bir gün biter.geriye tek kalan tek şey ise özlemle beklediğimiz o günlerin acı ve tatlı hatıraları...


Bir gün arkanıza baktığınızda 'Ben bu güne kadar ne yaptım?''Ne için yaşadım?' dememek için her günümüze mutlu hatıralar bırakmalıyız.Her sabah mutlu olmak için gözlerimizi gülerek açmalıyız bu hayata.Hayat adı verilen bu karmaşada kendimizi dev aynasında görmemeliyiz çünkü hepimiz insanız, aynı bayrağın altına yaşıyoruz,aynı havayı soluyoruz.


Hyat bir satranç tahtası bide onların taşlarıyız.İsyan etmek yerine oyunu kuralına göre oynamalıyız ki kazanalım...