Bir yakınım, ne güzel şiir yazr, kitaplar okurdu. Edebiyatla uğraşırdı. Bence dindar biriydi. Bir zamana kadar. Başına pişmiş tavuğun başına gelmeyenler gelene kadar. Soğudu din sanılandan, soğudu edebi sitelerden. Bir şairle tanışmış. Nasıl şiir yazıyorsunuz, nelerden ilham alıyorsunuz? diye sormuş. Aldığı cevap;"Genç kızları damıtıp şiir yapıyorum"demiş. o anda hayatında inandığı tüm değerler yitmiş. Bir şiirinin de cümlelerini değişmiş olarak bir edebiyat dergisinde görmüş. İçerik aynı. Oysa bir te o şaire okutmuş. İşte hayal kırıklığı. Sonra kardeşim demiş dindar birileriyle kardeşliği yaşamaya çalışmış, ama zora düştüğünde kimse neden bunları yaşıyorsun? Ne oldu? bile dememişler. Engellenmiş. Bir dost aramış, dost diye buldukları en ufk çıkarda ondan vazgeçmiş. Sonra kardeşlik dilde ise kaçmış din dörünüşte ise uzak durmuş samimiyet yoksa inanmamış dost kelimesini çok az kullanır olmuş paranın ilahlığına inananlardan uzak itibarla değer verenlerden uzak insanlığın modası geçmez diyor,insan bulursan yanından ayrılma. Edebiyatla uğraşan sitelerde hakiki iman bulduğunda işte bu diyor. Bazı sitelerde aradığını bulamamış, bende bu siteyi tavsiye ettim. Bak dedim, hayal kırıklığına uğramayacaksın. Resimleri bile aynen doğru. İçerikler de yok bir edepsizlik. umarım hayal kırıklığına uğramaz hiç bir tavsiye edilen. Tavsiye edilenden. İnsanlığa şahit olabilmek ne büyük onur. Mesut olursun içeriğin doğruysa.
