Bir zamanlar bir kız varmış 17 yaşındaymış ve okulda birine aşıkmış.aşık olduğu kişi kızdan 3 yaş büyükmüş.
kız onu bu dünyada herşeyden çok seviyormuş.Kız onu ders aralarında hep onu takip edip onu seyredermiş.
Gözlerini ondan hiç alamazmış.Kızın çok az arkadaşı varmış hep tek başınaymiş. Bir gün yine teneffüste bi köşede tek başına.duruyormuş.Sessiz bir rüzgar esiyormuş kız üşümüş.. Etrafına bakmış ve yere oturmuş.bacaklarını kendine çekmiş ve kafasını dizlerine koymuş..Titriyomuş ceketide yokmuş.ayak sesleri duymaya başlamış kafasını dizlerinden kaldırmış gözlerini açmadan beklemiş biri gelmiş ve omuzlarına bir ceket örtmüş tam gözlerini açmak istemiş ama ceketi örten hemen köşeden kaybolmuş.Hemen köşeye gitmiş ve kim olduğunu görmek istemiş sınıftan bikaç çocuk ve okadar çok sevdiyi kişiyi görmüş.Ögün sadece sevdiyini düşünmüş hep heryerde herzaman hep onu düşünmüş.eve giderken aklında sadece o varmış kırmızı ışığı fark etmeden karşıya geçmek isterken bir arabanın üzerine geldiyini fark etmiş araba hızlıymış artık çarpmasına çok az kalmış..o anda birisi onu arkadan itmiş ve kız kaldırıma düşmüştü.hayattaydı, yaşıyordu ama onu kurtaran kişi hayatını kaybetmişti arabanın altında o kalmıştı..kız ertesi gün ölen kişinin kim olduğunu öğrendi..ölen kişi kızın sınıf arkadaşıydı..
onu kurtaran onun deli gbi sevdiyi deyildi.hayatını tereddüt etmeden feda eden de kızı sevmişti..o hep onun korucusuydu heryerde herzaman ama kız hep başkasına bakmıştı onu hiç görmemişti. sınıftan başka bi cocuk ogun ona söyle dedi: O.. o seni sevmişti!seni kurtarmak istedi yanında senin sevdiyin de vardı ama o sana bakmadı bile yürüdü gitti..kız şok olmuştu..ama birşeyi öğrenmişti sevdiyi onu kurtarmayı düşünmemişti bile.artık yas tutuyordu ölen çocuk için ve kendini suçluyordu gözlerimi açmalıymışım diyordu kendi kendine herşey benim suçum nasıl bukadar aptal ve kör olabildim? Ben artık sevmeyeceğim...korku salmıştı içini severse belki yine birini kaybedecekti...

SS