İşçi Kıza Benden uzakta çevrelersin kendini kalkanıyla nefretin yeni aydınlanmaya başlamış bir ilk yaz sabahında. Elini atarsın saçına silkinişindir bu bilirim sıyrılışın düşler aleminden. Bir çay ya da kahve bilirim değişmez tercihin sonra sürtünen ayaklarınla düşersin binlerce kez yürünmüş yollara. Sıkılır bir martınınki kadar dar kalbin Hakaretler işitirsin haksızlığa serpiştirilmiş gülümsersin de Anlamsız bir söze hüzün katarak Yorgun adımlarınla evine yollanırsın dur söyleme bilirim saat altı çeyrek. Yalnızlık getirir ya yanında bıkkınlığı ben de sevinirim bu saatlerde beni ararsın diye. Hiç aramadın bilirim hiç aramayacaksın sen de şunu bil ki Bitmeyecek umudum. Saat on bire yaklaşıyor yataktasındır şimdi ya beni düşünüyorsundur ya başkasını. Güneş gösterince kendini sararmış perdelerinin arkasından elini atacaksın saçına yeni aydınlanmaya başlamış bir ilk yaz sabahında.
