Yalnızlığı kurşunluyor geçmiş gün kendime bakıyorum. Duvara tebeşirle çiziyorum testiyi mavi testi, gözleri trahomlu esmer bir çocuk gibi geliyor gece. Lambam yanıyor. Testi ve su. Usu taş evlerin, ne anlatıyor çobanların ezgileri yatağımda bir kadın sessizliği. Şu ovanın toprakları bomboş, şu bodur ağaç beyaz çiçeklerle kalakalmış. Yalnızlığı kurşunluyor geçmiş gün kendime bakıyorum tüylü kalpaklar dağlar ve uzun bıyıklarıyla, hüznüme katılıyor atlılar günden koparak. Beyaz çiçeklerle ağaç kalakalmış. Testilerle su dökünülen sabaha karşı bacası tüten bir ev demektir alışmak, siyah saçlı bir kadınla sevişmiş gibi yaparak. Yere kilimler seriliyor, çay buruk insanları uzakdoğunun ve afyon götüren tüylü kalpaklar dağlar ve tüfek sesleriyle günden koparak, insanlar karanlık. Duvara tebeşirle yazıyorum. Testi. Su. Yalnızlık. Belki kalakalmış bomboş ovada beyaz çiçeklerle ağaç, ağaç çocukluk. Kendime bakıyorum, ne anlatıyor Rut tepesi, yalnızlığı anlatıyor Rut tepesi. Rut tepesi afyon. Duvara tebeşirle yazıyorum. Afyon. Kendime bakıyorum. Afyon.
