Göğü kahverengileştiren bir çocuk sizi coşkuya itecek. Sobayı yaktıktan sonra anılar ölüler evinden on beş dakika. Öğretmen garip. Kaçak. Babası nasılsa ölen bir çocuk ağlayacak. İsterse değil. En büyüyü bozan içgüdü biliyorum elbet bir gün kuşların bana da konacak. Köy uyuyacak. Kaçak bir yanılsamadan sonra kasım ayı ve sabah unutup göğü kahverengi ve yarıda dizelerimi yazık! Köy uyuyacak. Uzakta kalmış şehir ve göğü kahverengileştiren sesim. Daha saatler var nasılsa kasım ayına ve sabaha ve hâlâ bitmedi patika ve bir bayram fişeği gibi kalbim ve büyüyü bozan içgüdü ardımda. Köy uyuyacak. Kaçak daha saatler var tükenmez suskuya. Gel gel dönüşür sesim elbet bir gün anıya. İşte benim yavaşlar yavaşlar günler acımız köy uyuyunca.
