Kirlibeyaz yüzünde rüzgarın Öfkemi dinlendiriyorum. Giysilerim. Takvimin sonu. Demirci topal ve sarışın anlıyorum. Anlıyorum. temellerine su sızan evleri uzak kenti getiren günüme günüme yaşlı bir ağacı ağacı. Dağda kar çoğaldıkça kuzeyi kapatan dağda daha esmer buranın çocukları İstanbul daha uzak ve bir ırmak tavrıyla kesiyor yolumu dere ve her sözün başında kökleri kemirilmiş, buğday tarlada çürümüş, tütün ya ben mi, ben ne güzel ah özlemin çoğaldıkça kar dağda. Dağda kar çoğaldıkça uzak bir gök iner gününe ve gözlerinin içine vurur kırpışan ateşi yalnızlığımın ya ben mi, ben temellerine su sızan evler için yalnız o evler için.
